به <<اتاق آبی>>خوش آمدید<<اتاق آبی>>اتاق شماست<<اتاق آبی>>را به دوستان خود معرفی کنید...<<اتاق آبی>>اتاقي با تمام امكانات فقط براي تو

 .: Words Are Timeless :.

چه خوب اگر پر نورترین ستاره در مقابل  چشمهايمان  بدرخشد،و چه خوب!
 اگر بدانيم احتیاط را...

.: تبلیغات :.

سايت رسمي باشگاه فرهنگي ورزشي استقلال تهران

 

 

خدمات مهندسي و مديريت پروژه:پلاك آبي

 

 

 

 

Hahahahaaa

 
 
 

برنامه نویسی ASP

  •Concatenation يا عملگر الحاق    
 •آموزش ASP - عملگر هاي رياضي در زبان VBscript
 •آموزش ASP - عملگرهاي VBScript
 •تشخیص نوع داده متغیر در زبان ASP کلاسیک
 •ثابتها و آرایه ها
 •مقدار دادن به يك متغير
 •کار با متغیرها در زبان ASP کلاسیک
 •نوشتن کدهای ASP بدون استفاده از کدهای < % ... % >
 •آموزش استفاده از تابع Response.Write در زبان ASP
 •آموزش ASP - بررسی یک صفحه ASP
 •آموزش ASP - استفاده از تابع Time
 •ایجاد کردن اولین صفحه ASP
 •فرق بین ASP با تکنولوژی های Client-Side Scripting
 •Active Server Pages چیست؟
 •ابزار های رایگان ASP برای سایت شما

 

  • Concatenation يا عملگر الحاق

عملگر هاي رياضي كه ما در مورد آن ها بحث نموديم بر روي اعداد عملياتي را انجام مي دادند. عملگر الحاق عملگري است كه بين دو رشته عمل مي نمايد. دو رشته را به يكديگر متصل مي كند تا تبديل به يك رشته شوند. عملگر الحاق ممكن است يا با علامت (+) نشان داده شود يا با (&)ampersand  . اما علامت & براي جلوگيري از اشتباه با عملگر جمع بيشتر ترجيح داده مي شود. به چند مثال توجه نماييد:

"Hello" & "World" becomes " HelloWorld"
"Hello" & "World" becomes "HelloWorld"
"My name is" &"John Smith" becomes "My name is John Smith"

همانند عملگر هاي رياضي عملگر الحاق ممكن است چندين بار در يك جمله مورد استفاده قرار بگيرد. مانند:
"Welcome," & "John Smith" & "to the wonderful world of strings"
كه مي شود:
"Welcom, Jhon Smith , to the wonderful world of string"
ليست زير نشان مي دهد كه چطور عملگر الحاق رشته مي تواند زندگي را آسانتر نمايد! به جاي استفاده ثابت از Response.Write شما مي توانيد داده را انتخاب كنيد و آنها را با عملگر الحاق به يكديگر بچسبانيد و بر روي خروجي نمايش دهيد.
ساده كردن كارها با استفاده از الحاق رشته ها:

<% @ Language="VBScript" %>
<% Option Explicit
Dim iTerm1, iTerm2, sngArithmetic, sngGeometric, strOut
%>
<HTML>
<BODY>
<%
iTerm = 5
iTerm = 16
strOut = "We are computing the averages of " & iTerm1 & _
" and " & iTerm2 & "<BR>"
Response.Write(strOut)
sngArithmetic = iTerm1 + iTerm2
sngArithmetic = sngArithmetic / 2
sngGeometric = (iTerm1 * iTerm2)^0.5
strOut = "their arithmetic mean is " & sngArithmetic & _
" and their geometric mean is " & sngGeometric
Response.Write(strOut)
%>
</BODY>
</HTML>

اين ليست همان كاري را انجام مي دهد كه ليست قبل انجام مي داد. تنها فرق اين دو در آن است كه ما قادر هستيم كه فراخواني Response.Write را با استفاده از عملكرد الحاق رشته به صورت cut down انجام دهيم.
خطوط 10 و 11 همه خروجي كه قبلا در ليست قبل از خط 10 تا 13 بود را نمايش ميدهند و آنها را به يكديگر مي چسبانند. سپس در خط 12 ما فقط با استفاده از يك Response.Write تمام پيغام را به خروجي به صورت يكجا مي فرستيم.
خطوط 13 تا 15 همان عملياتي را كه قبلا انجام شده بود را انجام مي دهند. اكنون خطوط 16 و 17 رشته هاي خروجي را به هم مي چسبانند. يك بار ديگر از متغير strOut براي نگهداري نتيجه استفاده مي شود. سپس خط 18 براي نوشتن محتويات متغير strout بر روي خروجي به كار مي رود

  • آموزش ASP - عملگر هاي رياضي در زبان VBscript

 

ما با عملگر هايي از VBScript شروع كرديم كه مي توانند به عنوان عملگر هاي رياضي تقسيم بندي شوند. آنها شامل عملگر هاي جمع ,تفريق ,منفي ,ضرب ,تقسيم و توان مي باشند. همه اين عملگر ها را احتمالا شما قبلا ديده ايد به غير از division integer ، قدر مطلق و چسباندن ريشه ها كه براي شما جديد مي باشد.

 جمع يا Addition
 عملگر جمع به صورت فرمول argument+argument مي باشد كه در آن هر آرگومان مي تواند يك عدد يا يك متغير عددي يا عبارت عددي ديگري باشد مثل:

<%
Dim iSum
iSum = 3+5
%>

اين يكي از ساده ترين نمونه هاست كه هر دو آرگومان عدد مي باشد. وقتي كه اجرا گردد مقدار نهايي متغير isum عدد 8 مي باشد. مثال بعدي نشان مي دهد كه چطور يك متغير ممكن است به عنوان آرگومان استفاده گردد:

<%
Dim sngSum, sngLeft
sngLeft = 3.2
sngSum = sngLeft + 1.1
%>

در اين مثال نتيجه همان طوري كه ممكن است حدس زده باشيد مقدار 4.3 ميباشد. مقدار موجود در متغير sngLeft با عدد 1.1 جمع شده و در داخل متغير sngSum ذخيره مي گردد. متغير sngLeft تحت تاثير عملگر جمع قرار نمي گيرد.
حال به يك مثال دشوار تر نگاهي بيندازيم:

<%
Dim iCount
iCont = 2
iCont = iCont +1
%>

اين مثال ممكن است كمي سخت تر از اولي به نظر برسد. حال چگونه ممكن است كه متغير iCont برابر با متغير 1+iCont شود؟
اولا: به ياد بياوريد كه علامت تساوي با علامت انتساب تفاوت دارد. در خط اول همان طور كه قبلا ديده ايد عمل empty در داخل آن ايجاد شده است. خط دوم مقدار عددي 2 را در داخل متغير iCont جايگزين مي نمايد. در خط سوم عدد 2 از iCont بازيابي شده است. سپس عدد 1 با آن جمع مي شود و مقدار 3 را توليد ميكند. سپس عدد 3 توسط عملگر انتساب به منظور ذخيره شدن در داخل iCont فرستاده مي شود. بنابراين در انتهاي اين كدها iCont مقدار 3 را در خود نگاه ميدارد. مقدار عددي قبلي يعني عدد 2 كه در داخل iCont وجود داشت رونويسي مي گردد.
توجه كنيد كه عدد 1 قبل از اين كه عملگر انتساب وارد عمل شود با متغير iCont جمع مي شود.هر چيزي كه در سمت راست عملگر انتساب قرار دارد قبل از اين كه عمل انتساب صورت بگيرد اجرا مي گردد. جدول زير ليست دستوراتي مي باشد كه عمليات آنها قبل از عمل انتساب صورت مي گيرد:

 اولويت عملگرها

Precedence Operators
Highest(done first) Anything in parentheses
Exponentiation(^)
Negation (-)
Multiplicathion, Division (*,/)
Integer Division (\)
Modulus (mod)
Addition, Subtraction (+,-)
String Concatenation (&)
Equality (=)
Inequality (<>)
Less than (<)
Greater than (>)
Less than or equal to (<=)
Greater than or equal to (>=)
Not
And
Or
Xor
Eqv
Imp
Lowest (done last)

تفريق يا Subtraction
حالا كه جمع كردن اعداد را ياد گرفتيد ممكن است كه سوال نماييد كه چگونه عمل تفريق صورت مي گيرد؟ عمل تفريق همانند عمل جمع صورت مي گيرد و فرمول آن به صورت argument-argument ميباشد. هر نوع تركيبي كه شما در عمليات جمع استفاده كرديد با عمليات تفريق نيز استفاده مي شود. تنها اختلاف تفريق با جمع در اين است كه در تفريق ترتيب آرگومان ها مهم مي باشد. براي مثال عبارت 3-5 با عبارت 5-3 تفاوت دارد. در كدهاي زير آيا مي توانيد بگوييد كه بعد از پايان كدها متغير iCont چه مقداري در خود دارد؟

<%
Dim iCont
iCont = 3
iCont = iCont+1
iCont = iCont-2
%>

جوابي كه شما بايد به دست آورده باشيد مقدار 2 مي باشد. مقدار iCont در ابتدا 3 مي باشد سپس با 1 جمع شده و مقدار آن 4 مي گردد و سپس با 2 تفريق شده و مقدار آن 2 مي گردد.

 ضرب يا Multiplication
 ضرب براي شما ساده مي باشد. نشانه عملگر ضرب علامت (*) است. عملگر ضرب همان شكلي را كه ساير عملگر ها پيروي مي كردند و ما درباره آن بحث كرديم دنبال مي كند. البته عملگر ضرب يك پيچيدگي جديد نيز دارد.

لغت جديد: درباره عبارت رياضي 3*5+2 فكر كنيد. مقدار اين عبارت رياضي چند مي باشد؟ اگر شما عمل جمع را در ابتدا انجام دهيد نتيجه مقدار 21 است. اگر شما عمل ضرب را در ابتدا انجام دهيد نتيجه 17 مي باشد. كدام يك درست است؟ شما بايد به خاطر داشته باشيد كه عملگر ضرب نسبت به عملگر جمع متقدم است. بنابراين مقدار درست 17 است. اين واقعيت كه عملگر ضرب تقدم بيشتري نسبت به جمع دارد را اولويت يا Precedence مي گويند. اولويت مجموعه اي از قوانين براي ترتيب عملگر ها مي باشند كه بايد انجام شوند.ضرب داراي اولويت بالاتري نسبت به جمع است.

اگر شما قصد داريد كه اول عمل جمع صورت بگيرد يك راه وجود دارد. در كلاس رياضي شايد به خاطر داريد كه هر جايي كه پرانتز قرار دارد اول اجرا مي گردد. VBScript نيز همين گونه رفتار مي كند.
قرار دادن پرانتز در داخل عبارت قبلي به شما عبارت 3*(5+2) را مي دهد كه برابر با 21 مي باشد. پرانتز ها ميتوانند با هر نوع عملگري كه قصد داريد ابتدا اجرا گردند به كار روند.

نكته: شما مي توانيد از پرانتز ها استفاده كنيد حتي وقتي نياز به شفاف تر كردن يك عبارت رياضي نداريد. پرانتز ها مي توانند همچنين وقتي كه نمي توانيد تقدم عملگرها را به خاطر بياوريد استفاده گردند.

تقسيم يا Division
 VBScript دو نوع مختلف از تقسيم را دارد. اولين نوع را كه احتمالا با آن آشنايي بيشتري داريد تقسيم استاندارد مي باشد كه با علامت (/) slash نشان داده مي شود. اين نوع تقسيم دو مقدار عددي را مي گيرد و يك خارج قسمت مميز شناور را بر مي گرداند. براي مثال 5/2 برابر با 2/5 و 4/5 مقدار 0.8 مي باشد.
بعضي از تقسيم ها نتيجه اي دارند كه پايان ندارد. در اين موارد از بهترين تقريبي كه سيستم مي تواند ذخيره كند استفاده مي گردد. براي مثال در مورد 1/3 كامپيوتر نمي تواند مقدار دسيمال تكرار پذير نا محدود 0.3333 را ذخيره كند... همچنين از تقسيم بر صفر نيز اجتناب نماييد. تقسيم بر صفر يا يك عددي نزديك به صفر كه كامپيوتر آن را صفر در نظر مي گيرد يك خطا را ايجاد مي نمايد.

 Integer Division يا خارج قسمت
 عبارت زير را در نظر بگيريد:
5 تقسيم بر 3 ميشود 1 با باقيمانده 2.
عملگر هاي خارج قسمت و با قيمانده به شما اجازه مي دهندكه اين نوع تقسيم را در VBScript انجام دهيد. عملگر خارج قسمت با علامت (\) backslash نشان داده مي شود و يك عدد را بر مي گرداند. براي مثال:
5\3 Returns 1
4\2 Returns 2
0\8 Returns 0
1.2 Returns 0
بر عكس بيشتر زبان هاي برنامه نويسي خارج قسمت حتي وقتي اعداد به صورت مميز شناور نيز باشند كار مي كند. وقتي كه عملگر خارج قسمت براي اعداد مميز شناور به كار برده ميشود عدد به نزديكترين integer گرد مي شود. براي مثال:
4\2.2 Returns 2
8.3\2.6 Returns 2

 باقيمانده يا Modulus
 عملگر ديگري كه به همراه خارج قسمت به كار برده مي شود عملگر باقيمانده مي باشد. در حالي كه عملگر integer division خارج قسمت را بر مي گرداند, هنگامي كه دو عدد بر يكديگر تقسيم مي شوند, عملگر modulus مقدار باقيمانده را بر مي گرداند. براي مثال:
5 mod 3 Returns 2
4 mod 2 Returns 0
0 mod 8 Returns 8
1 mod 2 Returns 1
4 mod 2.2 Returns 0
8.3 mod 2.6 Returns 2

فايده اين دو عملگر آخري ممكن است اكنون براي شما آشكار نباشد اما در حقيقت آنها بسيار پر قدرت مي باشند. به عملگر هاي باقيمانده زير توجه كنيد.
0 mod 3 Returns 0
1 mod 3 Returns 1
2 mod 3 Returns 2
3 mod 3 Returns 0
4 mod 3 Returns 1
5 mod 3 Returns 2

وقتي شما از يك روش چرخه اي استفاده نماييد عملگر باقيمانده بسيار مفيد واقع مي شود. عملگر mod همچنين مي‌تواند در اين كه آيا يك عدد بر ديگري قابل قسمت مي‌باشد نيز به ما كمك نمايد. اگر a mod b مقدار صفر را برگرداند يعني b مقسوم عليه a مي باشد.

 Exponentiation يا عملگر توان
در VBScript عملگر توان به وسيله سمبول (^)carat نشان داده مي شود. اگر شما چيزي در مورد توان به ياد نمي آوريد توجه كنيد كه (b دفعه) a^b = a*a*a*a*a براي مثال:
3^3 = 3*3*3* = 27
5^2 = 5*5 = 25
6^3 = 6*6*6 = 216
همچنين توجه كنيد كه توان از چپ به راست اجرا مي گردد. اين به آن معني است كه اگر شما يك عبارت رياضي به صورت 2^3^2 داريد در ابتدا 2^3 انجام مي شود و سپس نتيجه به توان 2 مي رسد.
2^3^2 = 8^2 =64

عملگر نقيض يا Negation
عملگر نقيض عملگري است كه اعداد مثبت را به اعداد منفي تبديل مي‌نمايد و بر عكس. اين عملگر مثل اين است كه يك عدد را در 1- ضرب كنيم. عملگر نقيض با سمبول dash نمايش داده مي شود.

واژه جديد: فرق بين عملگر نقيض با عملگر تفريق در اين است كه عملگر تفريق _ مانند جمع, ضرب و ديگر عملگر هايي كه قبلا مورد بحث قرار گرفتند _ عملگر هايي دو تايي مي باشند. يك عملگر دو تايي عملگري است كه داراي دو آرگومان مي باشد.

واژه جديد: بر عكس, عملگر نقيض يك عملگر تكي مي باشد. يعني اين كه اين عملگر فقط يك آرگومان دارد. بنابراين علامت dash وقتي بين دو مقدار عددي به كار رفته باشد براي تفريق به كار مي رود و وقتي در جلوي آن يك آرگومان باشد به عنوان عملگر نقيض به كار مي رود.

به كار بردن عملگر هاي رياضي در كنار يكديگر

<% @ Language="VBScript" %>
<% Option Explicit
Dim iTerm1, iTerm2, sngArithmetic, sngGeometric
%>
<HTML>
<BODY>
<%
iTerm1 = 5
iTerm2 = 16
Response.Write("We are computing the averages of ")
Response.Write(iTerm1)
Response.Write(" and ")
Response.Write(iTerm2)
%>
<BR>
<%
sngAritmetic = iTerm1 + iTerm2
sngAritmetic = sngAritmetic / 2
sngGeometric = (iTerm1 * iTerm2)^0.5
Response.Write(" Their arithmetic mean is ")
Response.Write(sngArithmetic)
Response.Write(" and their geometric mean is ")
Response.Write(sngGeometric)
%>
</BODY>
</HTML>

خط 3 متغير هايي كه در اين اسكريپت به كار رفته است را تعريف مي نمايد. خط 8 يكي از متغير ها را با عدد 5 مقدار دهي مي كند. در خط 9 متغير ديگر با عدد 16 مقدار دهي مي شود. خطوط 10 تا 13 يك پيغام را نمايش مي دهند كه به كاربر مي گويد كه چه اعدادي براي محاسبات رياضي مورد استفاده قرار گرفته اند.
خطوط 17 و 18 محاسبات رياضي كه بين دو عدد مي باشند را نشان مي دهد. Arithmetic_mean معدل گيري ساده اي مي باشد كه شما در مدرسه آن را آموخته ايد. خط 17 دو عدد را مي گيرد و آن ها را با يكديگر جمع مي كند و نتيجه را در متغير sngArithmetic ذخيره مي نمايد. در خط 18 متغير sngArithmetic بر عدد تقسيم مي شود و نتيجه در متغير sngArithmetic ذخيره مي گردد. توجه كنيد كه استفاده از slash نشان دهنده اين است كه ما از تقسيم مميز شناور به جاي نوع integer استفاده نموده ايم. اكنون متغير sngArithmetic معدل بين دو عدد را نگهداري مي نمايد.
خط 19 معدل هندسي را محاسبه مي كند. اگر شما با معدل هندسي بين دو عدد قبلا برخورد نداشته ايد آن عبارتست از جذر ريشه هاي دو عدد. براي محاسبه ابتدا دو عدد را با يكديگر ضرب مي كنيم سپس نتيجه را به توان 0.5 مي رسانيم. رساندن يك عدد به توان 0.5 معادل گرفتن جذر ريشه آن عدد مي باشد. توجه كنيد كه پرانتز هايي كه در خط 19 مورد استفاده قرار گرفته اند ضروري مي باشند. بدون وجود آنها عمل توان رساني ابتدا انجام مي گرفت و سپس عمل ضرب صورت مي گرفت.
خطوط 20 تا 23 چندين پيام بسته را چاپ مي كند. مقادير داخل متغير هاي sngArithmetic و sngGeometric نمايش داده مي‌شوند.

 

  • آموزش ASP - عملگرهاي VBScript

این جلسه در مورد عملگرها بحث خواهیم نمود که جزئی از مهم ترین و پرکاربرد ترین مباحث VBScript میباشد.

عملگرها به ما اجازه مي دهند كه با داده ها كار كنيم و آنها را تركيب كنيم تغيیر دهيم و يا جايگزين كنيم. 5 كلاس اصلي از عملگر ها وجود دارند كه ما در مورد آنها بحث خواهيم كرد. اولين نوع آنها عملگر انتساب(Assignment) ميباشد كه اكنون آن را ملاحظه خواهيم نمود:

 عملگر انتساب
 ما در مورد متغيرها بحث كرديم و توضيح دادیم كه داده ها در آنها ذخيره می گردند. اما درباره اين كه چگونه داده ها در متغير ها ذخيره مي شوند توضيحي داده نشد.عادي ترين راه براي ذخيره داده هاي متغيرها استفاده از عملگر انتساب مي باشد. عملگر انتساب در VBScript علامت مساوي (=) مي باشد. عملگر انتساب هر چيزي كه در سمت راست آن قرار بگيرد در متغيري كه در سمت چپ آن قرار مي گيرد ذخيره مي کند.
براي مثال كدهاي زير را در نظر بگيريد:

<%
Dim MyVariable
MyVariable = 3
MyVariable = 5
%>

اگر شما قبلا برنامه نويسي نكرده باشيد ممكن است از اين كه متغير MyVariable در يك لحظه هم مقدار 3 و هم مقدار 5 را گرفته است متعجب شده باشيد. بايد دقت نماييد كه عملگر انتساب را با مشابه آن در مبحث رياضیات اشتباه نگيريد. جمله سوم مي گويد كه متغير MyVariable برابر 5 مي باشد. اين جمله در داخل متغير MyVariable مقدار 5 را ذخيره مي كند.

به منظور يك دوره كوتاه ما خط به خط اين كدها را مورد بررسي قرار مي دهيم.
دردومین خط همان طور كه قبلا توضيح داده شد يك متغير تعريف شده است. در اين هنگام يك مقدار Empty در داخل متغير MyVariable ذخيره مي گردد. در خط بعد مقدار 3 به متغير MyVariable تخصيص داده مي شود. بنابراين در داخل جعبه اي كه داراي بر چسب MyVariable ميباشد هم اكنون مقدار 3 وجود دارد. در انتها مقدار 5 به متغيرMyVariable تخصيص داده مي شود. مقدار 3 كه وجود داشت اكنون از بين مي رود!

به اين نكته در هنگام برنامه نويسي دقت كنيد که در داخل متغير ها هرگز مقادير جديدي را جايگزين ننماييد تا زماني كه اطمينان حاصل كنيد كارتان با مقدار قبلي تمام شده است. اگر مسلم شد كه به جايگزيني يك مقدار براي استفاده بعدي نياز داريد ممكن است يك متغير دومي را ايجاد كنيد و آن را به شكل زير نگهداري نماييد:

<%
Dim MyVariableX, MyVariableY
MyVariableX = 3
MyVariableY = MyVariableX
MyVariableX = 5
%>

در اينجا خط دوم با دو متغير تعريف شده است MyVariableX و MyVariableY. در ابتدا در هر دو مقدار Empty قرار داده مي شود.
در خط بعد مقدار 3 در داخل MyVariableX قرار داده مي شود. مقدار دهي تنها با مقادير صريح مثل 3 يا 5 انجام نمي گيرد بلكه با متغير ها نيز صورت مي گيرد. در نهايت در هر دو متغير MyVariableY و MyVariableX مقدار 3 ذخيره مي گردد.

سرانجام در داخل MyVariableX مقدار 5 قرار داده مي شود. اين مساله بر روي متغير MyVariableY تاثيري ندارد. خط 3 هر چه كه در داخل MyVariableX وجود دارد به داخل MyVariableY كپي مي كند اما اين كار هيچ نوع ارتباط دائمي بين دو متغير MyVariableX و MyVariableY ايجاد نمي كند با اين كار MyVariableX با مقدار جديد مورد استفاده قرار مي گيرد. اما اگر شما هنوز به مقدار قبلي نياز داشته باشيد از طريق MyVariableY به آن دسترسي خواهيد داشت.
اكنون به آخرين نسخه ازين كدها نگاه كنيد:

<%
Dim ivar
ivar = 3
5 = ivar
%>

آيا فكر مي كنيد اين كد ها كار ميكند؟ (اولين پاراگراف مربوط به عملگرهاي انتساب را در صورتي كه اطمينان نداريد دوباره بخوانيد.)
جواب منفي است. اين كدها معتبر نمي باشد. دو خط اول قابل انتظار مي باشد اما خط سوم بي معني است. عملگر انتساب هر چه كه در سمت راست آن قرار دارد در داخل متغير سمت چپ كپي مي كند.در اين نمونه عدد 5 يك متغير نيست و در سمت چپ قرار دارد. عدد 5 نميتواند به عنوان نام يك متغير به كار رود زيرا نام متغير ها بايد با يك حرف آغاز شود.
ما از نوع integer در اين مثال ها استفاده نموده ايم اما مي توانستيم از انواع ديگر استفاده كنيم. عملگر انتساب با نوع هاي Booleans, Strings, doubles, singles به خوبي كار مي كند:

StrName = "X"
Bol_The_Assignment_operator_Is_Powrful = True
Dtjills_Birthday = #03/06/1946#

نكته: محصور كردن داده با علامت # داده را به سه قسمت 3 و 6 و 1946 تقسيم مي كند.

ممكن است متوجه شده باشيد كه در ليست قبل از عملگر انتساب استفاده شده است. ليست زير يك نسخه تغيیر يافته از اين كد ها مي باشد كه عملگر انتساب را با كمي تغیير نشان ميدهد.

نام فايل را AssignmentDemo.asp بناميد:

<% @ Language="VBScript" %>
<% Option Explict
Dim strName, iAge
%>
<html>
<body>
<%
Response.Write("Before assigning a value, strName has value ")
Response.Write(strName)
%>
<br>
<%
strName= "James"
iAge = 21
Response.Write( "Now strName has value ")
Response.Write(strName)
%>
<br>
<%
Response.Write( "Now iAge has value " )
Response.Write(iAge)
%>
</body>
</html>

تجزیه: خط 3 دو متغير را به نام هاي StrName و iAge تعريف كرده است. خطوط 8 و 9 يك پيغام را مي نويسد كه نشان مي دهد كه StrName قبل از اين كه ما از عملگر انتساب استفاده نماييم چه مقداري داشته است.
خطوط 13 و 14 مقادير 2 متغير را تنظيم مي كنند. خطوط 15 و 16 مقدار جديد داده شده به متغير StrName را نشان مي دهند. به خروجي نگاه كنيد شما مي توانيد هم اكنون تاييد كنيد كه عمل انتساب درست صورت گرفته است. خطوط 20 و 21 به طور مشابه مقدار جديد داده شده به متغير iAge را نشان مي دهد.

 

  • تشخیص نوع داده متغیر در زبان ASP کلاسیک

دو تابع در هنگام تعيين data type كه در داخل متغير ها ذخيره مي گردند سودمند مي باشند. اولين آنها vartype مي باشد كه به صورت زير مورد استفاده قرار مي گيرد:

Vartipe (Variable-name)

تابع Vartype يك كد عددي را بر مي گرداند كه مطابقت داشتن با نوع داده را مشخص مي كند و در جدول زير نشان داده شده است. مثلا اگر خروجی 11 بود یعنی نوع داده متغیر داده شده به تابع boolean بوده است.


 

كدهاي متغير هاي مربوط به انواع داده ها:

Data type

Constant

Value

vbEmpty Empty (This is the type for a variable that has not been used yet. In other words.Empty is the default data type.)

vbEmpty

0

Null (No valid data)

vbNull

1

Integer

vbInteger

2

Long

vbLong

3

Single

vbSingle

4

Double

vbDouble

5

Currency

vbCurrency

6

Data

vbData

7

String

vbString

8

Object

vbObjet

9

Error

vbError

10

Boolean

vbBoolean

11

Variant (used with vbArray)

vbVariant

12

Data Access Object

vbDataObject

13

Decimal

vbDecimal

14

Byte

vbByte

17

Array ( VBScript uses and 8192 as a base for
arrays and adds the code for the data type to
indicate an array.8204 indicates a variant array, the only real kind of array in VBScript.)

vbArray

8192

 

تابع دوم كه قشنگتر از اولي است تابعي به نام typename مي باشد. تابع typename يك رشته را بر مي گرداند كه نام نوع داده اي است كه به عنوان يك كد استفاده ميشود و مانند تابع Vartype استفاده مي گردد. مقادير برگشتي از تابع Typename و منظور آنها در جدول زير ليست شده است.
كد هاي نام هاي مربوط به انواع داده ها:

 

 

Data Type

Return Value

Empty (uninitialized)

Empty

Null(no valid data)

Null

Integer

Integer

Byte

Byte

Long

Long